spacer.png, 0 kB
 cityofilioupolis.gr

Τελευταία Νέα


spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB

Γ.Αραμπατζής-"Η Πόλη που θέλω":Για ποιούς λόγους μετακινεί ξανά ο Δήμαρχος εργαζόμενους στο Δήμο;
Γ.Αραμπατζής-"Η Πόλη που θέλω": 6 Απριλίου 1941 - Ένα ακόμη μεγάλο ΟΧΙ στην ιστορία μας.
Λίγες σκέψεις για την επέτειο των 200 χρόνων της Εθνικής Παλιγγενεσίας
Γ.Αραμπατζής-"Η Πόλη που θέλω":Ας βγάλουμε τις ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια μας για να τιμήσουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση.
Γ.Αραμπατζής-"Η Πόλη που θέλω":Η απομόνωση όσων επενδύουν σε αυτές τις πρακτικές βίας θα μας οδηγήσει στην έξοδο από αυτό το τοξικό κλίμα που δηλητηριάζει την κοινωνία.
Γ.Αραμπατζής-"Η Πόλη που θέλω":Καταδικάζουμε τα επεισόδια που συνέβησαν στην πλατεία της Ν. Σμύρνης
Aλεξάνδρα Καραχάλιου - "Η Πόλη που θέλω" : Για την 8η Μαρτίου , Ημέρα της Γυναίκας.
--= Web tv =--
Γ.Αραμπατζής-"Η Πόλη που θέλω" για την Πανελλήνια Ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού και της σχολικής βίας.
Αρχική arrow Το Χρονογράφημα μας arrow Το χρονογράφημα μας - ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ - Του ΝΙΚ. Κ. ΜΟΥΛΙΝΟΥ
Το χρονογράφημα μας - ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ - Του ΝΙΚ. Κ. ΜΟΥΛΙΝΟΥ PDF Εκτύπωση E-mail
  
01.10.13

nikos_moulinos- Πήγατε ; Ακούς; Διακοπές, λέω , πήγατε;
Ο Σωτήρης τον κοιτάει και μένει αμίλητος. Πίνει μια γουλιά καφέ, τρίβει τη μύτη και παίζει με το κομπολόι του, ντάγκα- ντούγκου. Κυριακή, στο περίπτερο, μετά τη λειτουργία στον Άγιο Νεκτάριο, στην άνω Βούλα
-Λοιπόν ; επιμένει ο φίλος του
Ο Σωτήρης , έχει ρίξει το βλέμμα στο κενό και σκέφτεται...
« Διακοπές, λέει! Αν πήγαμε διακοπές! Πώς να πας ; Οι κύριοι, τα κατάφεραν μια χαρά, ξεφτέρια να πούμε, μας πήγανε , μας φέρανε και ...ξεμείναμε από χρήμα! Μας ξέχασαν κι οι «κυρίες» τράπεζες. Που άλλες εποχές που ήμασταν «καβαλλερία ρουστικάνα»; Πόσα ; Τόσα ; Πάρτα, κι άμα γουστάρεις, έλα ξανά. Τώρα; Κάνανε τη σύνταξη... ασθενική και την επικουρική να τη βλέπεις και να τη λυπάσαι. Πώς να πας λοιπόν διακοπές ; Πρώτα - πρώτα , το αυτοκίνητο δε θέλει τα δικά του; Νερό με παγάκια καίει ; Έπειτα, δε θα του κάνεις ένα σέρβις; Να μείνεις και να σου κάνει γκρίνια η Ιουλία; Καλύτερα στη ...Σαχάρα! Άσε που θα πρέπει να πληρώσεις και τη καθυστερούμενη δόση στη Ασφαλιστική, για να έχεις οδική βοήθεια. Κι από ΚΤΕΟ τι γίνεται ; Δύο χρόνια έχω να το περάσω, εγώ αμελής ;

Μη λέμε κι ότι θέλουμε, έτσι ; Δε πρέπει να φας ; να πας στο γιατρό; δε θα πας σε κάποιο γάμο, μια βάπτιση ; φάρμακα δε χρειάζεσαι ; το σπίτι δε θέλει κι αυτό τα έξοδα του; χαράτσια δε πληρώνεις; φόρους δε δίνεις ; Για κάνε σούμα κι άμα σου περισσέψει πέρασε και ΚΤΕΟ! Έπειτα δε θέλεις διόδια ; Θα μου πεις , λίγα είναι, ναι, αλλά φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι. Άσε που οι δρόμοι είναι ...μάπα. Δεν είναι δρόμοι αυτοί, λακουβο- κατάσταση είναι! Κανονικά θα έπρεπε να μας ...πληρώνουν! Και τόσα λεφτά που μαζεύουν τι τα κάνουν ; Να σου πω εγώ τι τα κάνουν - τρώνε οι επιτήδειοι, γιατί οι επιτήδειοι στην Ελλάδα είναι περισσότεροι από τους εργαζόμενους. «Δεν είναι μαγιό αυτό που έχω» σου λέει η Ιουλία . «Τι είναι ;» τη ρωτάω. «Περσυνό» μου λέει. Χρειάζεται κι ένα φόρεμα με παρεό για την παραλία, αλλά όχι από τους Κινέζους, «τι έχουν οι άνθρωποι και δεν τους συμπαθείς Ιουλία;» Θέλει και παπούτσια για τη θάλασσα και καπέλο, άσε που θα χρειαστεί αντιηλιακό και λάδι για να μαυρίσει; Και γιατί να μαυρίσει; Για μένα άσπρη - μαύρη το ...ίδιο είναι. Και τα έξοδα μαζεύονται. Άσε που η Ιουλία θέλει πεντάστερο ! Είχες και στο χωριό σου Ιουλία πεντάστερο ; Να δεις που το λέει κι αγγλικά- all including! Μου τη δίνει ,αλλά τα βάζεις με τις γυναίκες ; Μόκο! Κι άντε ,ας πούμε, και πας στο ξενοδοχείο , δε θα βγεις ένα βράδυ; Κι αν βγεις, το φέρει να πούμε η περίσταση, δυο βράδια, τι κάνεις ; Κι επειδή εγώ είμαι Πειραιώτης θα πληρώσω, να κάνω το παγώνι; Με τι μούτρα θα κυκλοφορώ έπειτα ;  κι άμα γυρίσεις, δε θα φέρεις και κανένα δωράκι ; Στα παιδιά σου να πούμε δε θα πάρεις κάτι; Μέχρι κι η συμπεθέρα θα έχει να το λέει, κι άντε να καθαρίσεις! Στον Αργύρη, που μας έφερε σουτζούκ- λουκούμ από την Πόλη δε θα του πάρεις κάτι ; Κάτσε λοιπόν και λογάριασε και τα παράπονα στη... Μέρκελ! Αλλά, βλέπεις, εμείς δε είχαμε μυαλό! Μας παρακαλούσαν τότε να πάρουμε οικόπεδο και να κτίσουμε. Το έλεγα στην Ιουλία, αλλά η Ιουλία Μεταξάς! Τότε μπορούσαμε, ήτανε και πιο φτηνά κι είχα και καλό μιστό, στην Πολεοδομία! Πέρα βρέχει η δικιά σου, ήθελε ταξίδια σε εξωτικά νησιά, παρέα με τις οφ-σορ εταιρείες.

« Δεν μπορώ κάθε χρόνο στο ίδιο μέρος , κάτι παθαίνω» η Ιουλία. Τώρα βρες τρόπο να «ξεπάθεις», αλλά το λες ; Όχι βέβαια , τα βάζεις με τις γυναίκες ; τόπαμε! Μείναμε στην Αθήνα και πηγαίναμε για μπάνια στη παραλία της Βούλας, κοντά, για οικονομία, κόσμος να δεις. Στεναχωρέθηκε η Ιουλία. «Να πρόσεχες όταν ψήφιζες Ιουλία» της είπα κι εκείνη το γύρισε «άμα δεν είχες χαρίσει στον αδερφό σου το πατρικό, θα μπορούσαμε , σήμερα, να πάμε σαν άνθρωποι κι εμείς στο χωριό , αλλά σε πιάσανε τα κουβαρνταλίκια, και τα χάρισες, μια ζωή το σόι σου» και μετά από λίγο προσθέτει με ανάλογο ύφος « αλλά είχες μυαλό;» Και βέβαια δεν είχα μυαλό Ιουλία γιατί αν είχα θα έπαιρνα τη δασκάλα που είχε και ...εξοχικό, αλλά, είπαμε , είναι από αυτά που δεν λέγονται!

-Τελικά πήγατε; Ρε Σωτήρη;

- Που ; κάνει εκείνος αφηρημένος

- Διακοπές!

- Όχι δε πήγαμε! Δε μας άφησε η ...κυβέρνηση!       

 
< Προηγ.   Επόμ. >
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB
spacer.png, 0 kB